Και το όνειρο με συντροφεύει και νύχτα με τη νύχτα
Μπαίνω σε πολλές διαστάσεις νομίζοντας ότι είναι όνειρο,
έτσι βγάζω το αίσθημα που με επιτίθεται και μετά ξυπνάω
και μετά γελάω. Νύχτα με τη νύχτα,
Πετάω και μετά περπατάω στον αέρα και στη γη.
Είμαι ακόμα εγώ αλλά μπερδεύομαι
γιατί δεν είμαι μόνος, υπάρχουν τόσα πολλά σώματα
εδώ μαζί μου, δεν είμαι πια μόνος.
Τους κοιτάζω και είμαι εγώ, πολλά πρόσωπα ίδια με εμένα.
Τα κοιτάω και μπερδεύομαι είναι όνειρο ή είμαι εγώ;
Εν τω μεταξύ αναπνέουν και κινούνται μαζί μου
και χάνομαι στις σκέψεις και τα συναισθήματά τους...
αλλά ποιος είμαι;
Νόμιζα ότι ήμουν μόνος αλλά είμαστε πολλοί
στο όνειρο και στη ζωή και μπερδεύομαι.
Είναι όμως η ονειρεμένη ζωή ή η ζωή είναι όνειρο;
Δεν ξέρω που βρίσκομαι πια, είμαι ξύπνιος ή κοιμάμαι;
Και μια χορωδία απαντά, "η ζωή είναι όλα ένα όνειρο"
και μπερδεύομαι και γίνομαι ένα από τα σώματα
χάνω την ατομικότητά μου.
Είμαι ξύπνιος ή κοιμάμαι;
Χάνοντας την ουσία μου
Τροφοδοτώ αυτό το παιχνίδι και κάθε τόσο
Ξυπνάω και λέω: Είναι όνειρο!

Fiorella Rustici